Το ταξίδι μας στην πολωνική τηλεόραση

Η εταιρεία τηλεοπτικών παραγωγών του Μπιέλσκο Μπιάλα παρακολούθησε τις δραστηριότητές μας στην Πολωνία κατόπιν πρόσκλησης των οικοδεσποτών μας στο λύκειο Ogolnoksztalcace w Bielsku-Bialej και τις έκανε γνωστές στο τηλεοπτικό κοινό της χώρας μέσω του Youtube!

Δύο χώρες μια αγκαλιά

Μετά από μία εβδομάδα έφτασε η ώρα του αποχωρισμού. Οι φίλοι μας μας συνόδευσαν στον σιδηροδρομικό σταθμό για να μας αποχαιρετήσουν. Γίναμε όλοι μία αγκαλιά ... 
Κρατάμε όμως στις καρδιές μας τις όμορφες στιγμές που περάσαμε στην Πολωνία, τα φαγητά που γευτήκαμε, τις μουσικές που ακούσαμε, τα χρώματα και τα αρώματα της χώρας καθώς και το χαμόγελο της Ανιέσκα, του Ντάβιντ, της Καρολίνα, της Βερόνικα, του Κάσπερ, της Ολίβια, της Τζέσικα και της Λάουρα...

Για πάντα φίλοι!

Μετά τη συγκίνηση της επίσκεψης στο Άουσβιτς μας περίμενε μία άλλη συγκινητική στιγμή: το αποχαιρετιστήριο πάρτυ. Ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσουμε τους φίλους μας που υποδέχτηκαν τόσο ζεστά στα σπίτια τους...

Άουσβιτς...

Η μέρα που περιμέναμε από την αρχή της εβδομάδας επιτέλους έφτασε! 

Επισκεφθήκαμε αρχικά την διεθνή έκθεση δόμησης έτσι ώστε να δούμε την εφαρμογή των ιδεών προώθησης των προϊόντων για τις οποίες είχαμε ενημερωθεί την Τρίτη. 

Και ξεκινήσαμε για το 'Αουσβιτς. 
Μπορεί να περιγραφεί η εικόνα, αλλά δεν μπορούν να περιγραφούν τα συναισθήματα μας μόλις διαβήκαμε την πύλη με την ειρωνική περιγραφή "Η δουλειά απελευθερώνει". Δεν αποτυπώνεται σε φιλμ ούτε απεικονίζεται στην οθόνη ο ανθρώπινος πόνος. Δεν μπορεί να χωρέσει το μυαλό του ανθρώπου τη θηριωδία και τον σαδισμό των SS. Η ξεναγός μας είπε πολύ χαρακτηριστικά ότι αν κρατούσαμε ενός λεπτού σιγή για κάθε έναν από τους νεκρούς του Άουσβιτς και του Μπιρκενάου θα μέναμε σιωπηλοί για δυόμιση χρόνια...

Η μεγαλύτερη μέρα...του ταξιδιού

Η σημερινή μέρα ξεκίνησε στις 7 το πρωί με ένα ταξίδι στην Κρακοβία, την πρώην πρωτεύουσα της Πολωνίας. 
Δεν πτοηθήκαμε ούτε από τον χειμωνιάτικο καιρό (βροχή και αέρας) ούτε από το πρωινό ξύπνημα και ξεκινήσαμε μαζί με τους Φινλανδούς συμμαθητές μας για την πόλη των θρύλων. 
Εκεί μας υποδέχτηκε χαμογελαστή η ξεναγός μας και... ένας δράκος, ο προστάτης της πόλης! Και το παραμύθι ξεκίνησε...

  Ξεκινήσαμε από το κάστρο και τον καθεδρικό ναό της πόλης όπου βρίσκονται οι τάφοι όλων σχεδόν των βασιλιάδων της Πολωνίας. Ιστορίες έρωτα και πολιτικές δολοπλοκίες  μας συνόδευαν σε κάθε γωνία. Μόνο δύο δυναστείες ήταν Πολωνικής καταγωγής, οι υπόλοιποι βασιλιάδες ήταν ή Σουηδοί ή Γερμανοί! Μέσα στον ναό (ο οποίος ήταν μία μείξη γοτθικού και ρωμανικού ρυθμού) δεν επιτρέπονταν οι φωτογραφίες και έτσι αποτυπώσαμε στην καρδιά μας τον υπέροχο διάκοσμο με τα βιτρώ και τις ταπισερί (κι όμως!).

Σειρά είχε η περιήγηση στο ιστορικό κέντρο της πόλης όπου ο χρόνος είχε σταματήσει σε προηγούμενες εποχές... μέχρι την κεντρική πλατεία με τις άμαξες (τουριστική ατραξιόν) και τον ναό που ήταν αφιερωμένος στην Παναγία με το μοναδικό τέμπλο του. Ούτε στο εσωτερικό αυτού του ναού  επιτρέπονταν οι φωτογραφίες αλλά δεν πειράζει γιατί η εξωτερική του όψη (με τα δύο ασύμμετρα καμπαναριά) έδωσε την ευκαιρία στην ξεναγό να μας αφηγηθεί μία ιστορία ανταγωνισμού που τελείωσε με ένα φόνο και μία αυτοκτονία!

Μετά κατευθυνθήκαμε προς τα τείχη της πόλης και το Πανεπιστήμιο που είναι το παλιότερο σωζόμενο ίδρυμα της Ευρώπης που λειτουργεί στα ίδια ακριβώς κτίρια με τα οποία ξεκίνησε τη μακραίωνη πορεία του. 

Επιστρέψαμε στην κεντρική πλατεία και στην αγορά με τα σουβενίρ όπου παραμείναμε για σχεδόν δύο ώρες πριν επιβιβαστούμε στο πούλμαν με προορισμό το ορυχείο αλατιού στη Βιελίτσκα.  

Ταξίδι στα 135 μέτρα κάτω από τη γη σε ένα χώρο μοναδικής ομορφιάς. Κανένας δεν φανταζόταν ότι το ορυκτό αλάτι θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως πρώτη ύλη για αγάλματα αλλά και για ανάγλυφες σκηνές της Αγίας Γραφής που θα κοσμούσαν τους τοίχους υπόγειων παρεκκλησίων. Η πίστη βρίσκει τρόπο έκφρασης σε όλες τις συνθήκες...

Βγάλαμε την αναμνηστική φωτογραφία στο κεντρικό παρεκκλήσι και ... αναδυθήκαμε στην επιφάνεια μετά από δύο ώρες ξενάγησης. Λίγο μετά τις 8 το βράδυ επιστρέψαμε στο Μπιέλσκο Μπιάλα χορτάτοι από εικόνες και εμπειρίες.

Υποδοχή με χορούς και τραγούδια!

 

     





Πρώτη μέρα στο πολωνικό σχολείο και οι οικοδεσπότες μας υποδέχτηκαν με τραγούδια και χορούς.... αλλά και με άφθονα γλυκά. 

 

Είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε με προσοχή τις παρουσιάσεις των εκθέσεων που επισκέφθηκαν οι μαθητές των άλλων δύο χωρών, Φινλανδίας και Πολωνίας, αλλά και να παίξουμε ένα παιχνίδι ερωτήσεων στο Kahoot που βασιζόταν σε όσα μας περιέγραψαν οι συμμαθητές μας. Νικητής αναδείχθηκε ο "δικός μας" Λευτέρης Κυράννας που νίκησε πεντακάθαρα με 10.697 βαθμούς τις επίσης "δικές μας" Νικολέτα Τσέρου και Μαριαννέτα Κατσαπάρα. Έλληνες στο βάθρο λοιπόν!

με ενδιαφέρον παρακολουθούμε τον Ερμή και τη Νικολέτα που παρουσιάζουν την Innovathens

όλοι μαζί

Η ημέρα συνεχίστηκε με την ξενάγηση στο Bielsko Biala... Περπατήσαμε όλοι μαζί στο ιστορικό κέντρο και θαυμάσαμε τα μπελ επόκ και μπαρόκ κτίρια. 

Η ξενάγηση κατέληξε στο δημαρχείο όπου μας περίμενε μία ευχάριστη έκπληξη. Ο αντιδήμαρχος του Bielsko Biala μας υποδέχτηκε στην αίθουσα συνεδριάσεων του δημοτικού συμβουλίου. Μάθαμε πολλά για την πόλη που αποκαλείται και "μικρή Βιέννη" λόγω των ομοιοτήτων που έχει η αρχιτεκτονική της με την Αυστριακή πρωτεύουσα. Νιώσαμε για λίγο επίσημοι και βγάλαμε μία αναμνηστική φωτογραφία

στο δημαρχείο

Εδώ Πολωνία!

Φτάσαμε στην Πολωνία

Αφού πήραμε αεροπλάνα και... τρένα, φτάσαμε στο Bielsko Biala, την πόλη όπου βρίσκεται το σχολείο των Πολωνών εταίρων μας.
Η υποδοχή που μας επεφύλαξαν ήταν ενθουσιώδης...

Ραντεβού στον αέρα

Βρισκόμαστε αξημέρωτα στο αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος και αναμένουμε την ανακοίνωση για την πτήση μας. Ξεκινάμε το μεγάλο ταξίδι!

Έτοιμοι για Πολωνία

Μόλις μία μέρα πέρασε από την αναχώρηση των Ιταλών και των Γάλλων μαθητών και καθηγητών και σήμερα πετάμε για Πολωνία με προορισμό το γραφικό Μπιέλσκο Μπιάλα στο νότιο άκρο της χώρας.